Tuesday, June 12, 2007

पेटव सारं रान..

दोन मिनीटं थांब, जरा दोन मिनीटं थांब.
मागे वळून बघ जरा..पळतोयेस का लांब?
अरे असलं संकट तर काय झालं..?
डोळ्यात डोळे घाल, त्याच्या डोळयात डोळे घाल.
आहेस ना खरा मर्द? मग रडतोयेस का असा..?
अरे कर त्याला गारद त्याची पिळून टाक मान.
कसली भिती? कसलं दडपण?
सगळा तुझ्या मनचा खेळ..
अरे ठोक छाती, ठोक मांडी..
दे त्याला धोबीपछाड..पेटव सारं रान..

----आनंद----

6 comments:

Vidya Bhutkar said...

Hi Anand,
You seem to be busy for last few months. You write well. Like ur blog, keep writing.
-Vidya.

कोहम said...

chaan kavita......kavitanchya bhaugardit baryach vela changalya kavita rahatat vachayachya...

Trupti said...

Very nice Anand! i liked it...

Parag said...

bhale shabbas....

Shardul said...

ek number

deepanjali said...

जे आपल्याला आवडते ते इतरांपर्यंत पोहचले पाहीजे.
असा लहानसा प्रयत्न आहे.म्हणूनच मला वाटते .
की तू सूद्धा आमच्या अड्डयात सामील व्हावे .
एकदा येऊन पहा आमच्या ब्लोग अड्डयावर